Γράμμα του κρατούμενου Σαμέρ αλ-Ισάουι, όπως δημοσιεύθηκε από το Υπουργείο Κρατουμένων.

Απευθύνομαι με θαυμασμό στη μάζα του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού, στην Παλαιστινιακή μας ηγεσία, σε όλες τις δυνάμεις, τα κόμματα και τις εθνικές οργανώσεις. Τους χαιρετίζω για την υποστήριξή τους στον αγώνα μας για την υπεράσπιση του δικαιώματός μας για ελευθερία και αξιοπρέπεια.

Παίρνω δύναμη από το λαό μου, από όλους τους ελεύθερους λαούς του κόσμου, από τους φίλους και τις οικογένειες των κρατουμένων που συνεχίζουν νυχθημερόν να ψάλλουν για την ελευθερία και το τέλος της Κατοχής.

Η υγεία μου έχει επιδεινωθεί δραματικά και κρέμομαι μεταξύ ζωής και θανάτου. Το αδύναμο σώμα μου καταρρέει, αλλά είναι ακόμη σε θέση να υπομένει και να συνεχίζει τη σύγκρουση. Το μήνυμά μου είναι πως θα συνεχίσω μέχρι τέλους, μέχρι την τελευταία σταγόνα νερού στο σώμα μου, μέχρι τη μαρτυρία. Το να γίνω μάρτυρας είναι ύψιστη τιμή για μένα σε αυτό τον αγώνα. Η μαρτυρία μου είναι η βόμβα που μου απομένει σε αυτή τη σύγκρουση με τους τυράννους και τους δεσμοφύλακες, ενάντια στη ρατσιστική πολιτική της Κατοχής που εξευτελίζει το λαό μας και ασκεί επάνω μας κάθε είδους καταπίεση και καταστολή.

Λέω στο λαό μου: Είμαι δυνατότερος από το Στρατό Κατοχής και τους ρατσιστικούς του νόμους. Εγώ, ο Σαμέρ αλ-Ισάουι, γιος της Ιερουσαλήμ, σας στέλνω την τελευταία μου επιθυμία: σε περίπτωση που πεθάνω ως μάρτυρας, να μεταφέρετε την ψυχή μου σαν κραυγή για όλους τους φυλακισμένους, άντρες και γυναίκες, σαν κραυγή για ελευθερία, χειραφέτηση και σωτηρία από τον εφιάλτη των φυλακών και του σκληρού σκότους τους.

Ο αγώνας μου δεν αποσκοπεί μόνο στην προσωπική μου ελευθερία. Η μάχη που διεξάγω μαζί με τους ηρωικούς μου συντρόφους, Ταρίκ, Αϊμάν και Τζαφάρ, είναι η μάχη όλων μας, η μάχη του παλαιστινιακού λαού ενάντια στην Κατοχή και τις φυλακές της. Στόχος μας είναι να είμαστε ελεύθεροι και κυρίαρχοι στο απελευθερωμένο κράτος μας και την ευλογημένη μας Ιερουσαλήμ.

Οι αδύναμοι και εξαντλημένοι χτύποι της καρδιάς μου παίρνουν τη δύναμή τους από εσένα, αγαπημένε μου λαέ. Τα μάτια μου, που έχουν αρχίσει να χάνουν την όρασή τους, παίρνουν φως από την αλληλεγγύη σας και την υποστήριξή σας. Η αδύναμη φωνή μου δυναμώνει από τη δική σας φωνή, που είναι δυνατότερη από τη φωνή του δεσμοφύλακα και ψηλότερη από τα τείχη.

Είμαι ένας από τους γιους σας, ένας ανάμεσα σε χιλιάδες γιους σας που είναι κρατούμενοι, που λιώνουν σταθερά στις φυλακές, προσμένοντας ένα τέλος στα βάσανά τους, τους πόνους τους και το μαρτύριο των οικογενειών τους.

Οι γιατροί μου είπαν πως διατρέχω κίνδυνο καρδιακής προσβολής εξαιτίας της διαταραχής στους καρδιακούς μου παλμούς, της έλλειψης ζάχαρης και της πτώσης της πίεσης του αίματος. Το σώμα μου είναι παγωμένο, και ο συνεχής πόνος δεν με αφήνει να κοιμηθώ. Αλλά παρά την ακραία κούραση και τους χρόνιους πλέον πονοκεφάλους, όποτε κινούμαι στην καρέκλα μου, συγκεντρώνω όλες μου τις δυνάμεις για να διανύσω αυτό τον δρόμο μέχρι το τέλος. Δεν υπάρχει γυρισμός, μόνο η νίκη μου, γιατί κατέχω το Δίκαιο και η κράτηση μου είναι άκυρη και παράνομη.

Μην φοβάστε για την καρδιά μου αν σταματήσει, μην φοβάστε για τα χέρια μου αν παραλύσουν. Είμαι ακόμα ζωντανός τώρα, και αύριο, και μετά το θάνατο, γιατί η Ιερουσαλήμ βρίσκεται στο αίμα μου, στην αφοσίωσή μου και την πίστη μου.
Παλαιστίνη, 16/02/2013

Πηγή: AIC (www.alternativenews.org)