70 χρόνια από τη Νάκμπα, ο αγώνας συνεχίζεται από γενιά σε γενιά,
μέχρι την οριστική απελευθέρωση της Παλαιστίνης
Καταστροφή - Αντίσταση - Επιστροφή

Ολοι στην πορεία στην αμερικάνικη και την ισραηλινή πρεσβεία την Τρίτη 15 Μάη, 6μμ.
Προσυγκέντρωση στο Μέγαρο Μουσικής (Μετρό)

70 χρόνια μετά τη Νάκμπα, τη μεγάλη καταστροφή για το λαό της Παλαιστίνης, δεκάδες χιλιάδες παλαιστίνιοι διαδηλωτές αψηφούν την τρομοκρατία των σιωνιστών και διεκδικούν το δικαίωμα στην επιστροφή (Αλάουντα στα αραβικά) στις πατρογονικές τους εστίες, από τις οποίες οι ίδιοι και οι πρόγονοί τους ξεριζώθηκαν με τη βία, διαδηλώνοντας στη «νεκρή ζώνη» που το Ισραήλ έχει επιβάλει εδώ και χρόνια στην πολιορκημένη Λωρίδα της Γάζας. Αυτοί οι «ελεύθεροι πολιορκημένοι» που αψηφούν τις σφαίρες των σιωνιστών παραδίδουν μαθήματα θάρρους, αυτοθυσίας και αποφασιστικότητας στους καταπιεσμένους λαούς όλου του κόσμου, είτε αυτοί ζουν στα δεσμά της κατοχής είτε στα δεσμά του καπιταλισμού και του μνημονίου, όπως εμείς. Δεκάδες νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες είναι το τίμημα της αντίστασης στην τρομοκρατία των ελεύθερων σκοπευτών του ισραηλινού στρατού.

"Eίμαι δικηγόρος. Εχω το δικαίωμα και το καθήκον να υπερασπίζομαι τους φυλακισμένους μας. Να υπερασπίζομαι τα δικαιώματά τους δεν είναι παράνομο. Μολονότι ήμουν πρόσφατα απασχολημένη με την ολοκλήρωση του μάστερ μου, με συνέλαβαν. Ο πραγματικός λόγος για τη σύλληψή μου είναι ότι η κατοχή θέλει να εκφοβίσει τους δικηγόρους για να μην εκτελούν το καθήκον τους στην υπηρεσία των φυλακισμένων μας. Δε θα τα καταφέρουν. Αφιερώνω τη ζωή μου στην υπόθεση των φυλακισμένων μας και δε θα σταματήσω να αγωνίζομαι για την ελευθερία τους, μέχρις ότου όλοι οι φυλακισμένοι μας απελευθερωθούν".

Αυτή την επιστολή έστειλε στις 23 Απρίλη του 2014 η παλαιστίνια δικηγόρος Σιρίν Ισάουι. Ηταν η πρώτη επικοινωνία της με τον έξω κόσμο, μετά τη σύλληψή της στις 6 Μάρτη της ίδιας χρονιάς. Επί 33 μέρες την κρατούσαν σε απομόνωση στο άντρο βασανιστηρίων της G4S και την υπέβαλαν σε 16ωρες ανακρίσεις με καθήλωση. Δεν της επέτρεψαν επαφή με δικηγόρο, ούτε με άλλους κρατούμενους. Οταν απέτυχαν να της αποσπάσουν οποιαδήποτε ομολογία, τη μετέφεραν στο κάτεργο της Χασαρόν, δηλαδή σε μια «κανονική» φυλακή.