«Όταν πρόκειται για τα δικαιώματα των Παλαιστινίων στο Ισραήλ, δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στην αντιπολίτευση και τη συμπολίτευση». To AIC παίρνει συνέντευξη από τη Zoabi , η οποία ανησυχεί ότι ο ρατσισμός αποτελεί πλέον μέρος της ισραηλινής εθνικής πολιτικής και οποιαδήποτε άποψη έξω απ’ αυτή πρέπει να θεωρείται «εγκληματικό».

Από τότε που τιμωρήθηκε για τη συμμετοχή της στον πρώτο Στολίσκο για τη Γάζα, το μέλος της Κνεσέτ (Ισραηλινό κοινοβούλιο) Hanin Zoabi περνά τις περισσότερες μέρες στο γραφείο της στην Κνεσέτ. Το γραφείο της είναι γεμάτο χαρτιά, το μικρό τραπεζάκι του καφέ στην άκρη είναι γεμάτο χρησιμοποιημένες κούπες τσαγιού. Στη μία γωνία, απέναντι απ’ το γραφείο της μία τηλεόραση μεταδίδει απευθείας τη συζήτηση από το Κοινοβούλιο.

Από τη Δευτέρα, 18 Ιουλίου, η Zoabi αδυνατεί πλέον να συμμετάσχει στις γενικές συνεδριάσεις της κνεσέτ ή ακόμα και να μιλήσει σε κοινοβουλευτικές επιτροπές μέχρι το τέλος της κοινοβουλευτικής σεζόν, στα τέλη Ιούλη. «Μπορώ μόνο να ψηφίσω», εξηγεί η Παλαιστίνια πολιτικός, μισοχαμογελώντας μπροστά στο ενδεχόμενο μιας ανοιχτής παραίτησης. Κατά τη διάρκεια όλης της συνέντευξης με το AIC (Εναλλακτικό Κέντρο Πληροφόρησης – Alternative Information Center), η Zoabi δε θα πάρει τα μάτια της από την οθόνη για περισσότερο από ένα λεπτό. Δε θέλει να χάσει την ευκαιρία να ασκήσει το τελευταίο εναπομείναν δικαίωμά της ως δημοκρατικά εκλεγμένου μέλους της κνεσέτ: την έκφραση της μειοψηφικής ψήφου της.

Πιστεύετε ότι μπορείτε ακόμα να προωθήσετε μια αλλαγή μέσα από την κνεσέτ;

Να προωθήσω μια αλλαγή… Μμμμ, ναι! (γελάει). Σίγουρα. Το γεγονός του Στολίσκου απέδειξε πόσο κρίσιμη είναι η παρουσία μας στην κνεσέτ. Είναι ειρωνεία. Το γεγονός ότι περιορίζουν τα κινήματα μας και κινούνται εναντίον μας υποδεικνύει ότι στ’ αλήθεια προκαλούμε προβλήματα στις πολιτικές τους. Διότι, αν δεν προκαλείς τις πολιτικές τους, αν δεν κάνεις τη διαφορά, αν η ύπαρξή μας ως Κόμμα ήταν ασήμαντη γι’ αυτούς, θα μπορούσαν απλώς να μας περιθωριοποιήσουν, να μας αφήσουν να κάνουμε ό,τι θέλουμε. Το γεγονός ότι είναι τόσο ρατσιστές εναντίον μας, το γεγονός ότι κάνουν ό,τι περνάει απ’ το χέρι τους για να μας αντιμετωπίσουν είναι απόδειξη ότι τους ενοχλούμε. Δεν κάνουμε τη ζωή τους εύκολη.

Η Zoabi αρνείται να υποκύψει στην απαισιοδοξία. Πάει πάνω από ένας χρόνος από τότε που κατέκτησε διεθνή φήμη με τη συμμετοχή της στο Στόλο της Ελευθερίας επιβαίνοντας στο Mavi Marmara, το τούρκικο πλοίο στο οποίο εννέα ακτιβιστές δολοφονήθηκαν και δεκάδες τραυματίστηκαν μετά την επίθεση που δέχτηκε από τις ναυτικές δυνάμεις του Ισραήλ. Από τότε η Zoabi συνήθισε στις προσβολές και στις επιθετικές απαντήσεις των συναδέλφων της στην Κνεσέτ, τόσο από τα δεξιά όσο και απ’ το κέντρο. Όπως είπε, «Όταν πρόκειται για τα δικαιώματα των παλαιστινίων στο Ισραήλ, δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ αντιπολίτευσης και κυβερνητικού συνασπισμού». «Όταν μπορούσα να συμμετέχω σε επιτροπές της Κνεσέτ, κάθε φορά που μιλούσα κάποιος θα έλεγε “ναι, είσαι στο Στόλο της Ελευθερίας, οπότε πήγαινε εκεί, πήγαινε στη Γάζα”. Μιλούσα για νηπιαγωγεία και για παιδιά και έλεγαν “μπορείς να πας στη Γάζα”. Μιλούσα για κατασχέσεις γης και έλεγαν “είναι καλύτερα να πας στη Γάζα”», είπε γελώντας.

Ένα μήνα μετά την επίθεση που δέχτηκε ο Στολίσκος και οι επιβάτες του κρατήθηκαν και απελάθηκαν, η Zoabi έλαβε την πρώτη της κύρωση από τους συναδέλφους της. Της αφαιρέθηκαν τρία από τα κοινοβουλευτικά της προνόμια: το διπλωματικό της διαβατήριο, κονδύλια για οποιαδήποτε νομική διαδικασία και το δικαίωμα της να επισκέπτεται χώρες με τις οποίες το Ισραήλ δεν έχει διπλωματικές σχέσεις. «Είναι σκέτο μίσος», εξήγησε η Zoabi. «Σ’ αυτό το κοινοβούλιο επικρατεί ένας παράλογος ρατσισμός. Ίσως στην προηγούμενη κνεσέτ υπήρχε πιο λογικός ρατσισμός, πιο εκλεπτυσμένος. Αλλά τώρα είναι κυρίαρχος, άμεσος.»

«Αυτός ο «παράλογος ρατσισμός» είναι μέρος της νέας κυρίαρχης πολιτικής στο Ισραήλ, συνεχίζει η Zoabi . «Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν πλέον ότι οι εβραϊκές αξίες είναι σημαντικότερες από τις δημοκρατικές. Αυτή η εμμονή να τα εβραιοποιούμε όλα… τα παιδιά στα σχολεία δεν έχουν ιδέα τι σημαίνει δημοκρατία ή ισότητα. Όταν τους διδάσκεις με εμμονή τις σιωνιστικές αξίες, θα μεγαλώσουν με την εντύπωση ότι δεν υπάρχουν παλαιστίνιοι πολίτες εδώ. Είναι μια ψυχολογική εθνοκάθαρση. Τους διδάσκουν ν’ αναγνωρίζουν τους παλαιστίνιους ως εχθρό, και όχι να τον αναγνωρίζουν στην καθημερινή ζωή, ως πολίτη, ως συγκάτοικο στην ίδια πατρίδα» εκπέμποντας σήμα κινδύνου και  χάνοντας για λίγο τον ψύχραιμο λόγο της.

Για τη Zoabi, τη μόνη παλαιστίνια γυναίκα στην κνεσέτ, η κύρια διαφορά ανάμεσα στην τωρινή κυβέρνηση και στην προηγούμενη δεν είναι ο ρατσισμός («Το Ισραήλ ήταν εβραϊκό κράτος από το 1948, αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο») αλλά η ποινικοποίηση των πάντων έξω απ’ τη κυρίαρχη πολιτική. Ο προσφάτως εγκριθείς νόμος κατά του μποϋκοτάζ το αποδεικνύει αυτό. «Οι αποικισμοί είναι μέρος του Ισραήλ και αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο. Αυτός ο τρόπος σκέψης απονομιμοποιεί πολιτικές σαν το μποϊκοτάζ, διότι τώρα τα πάντα είναι μέρος της κυρίαρχης πολιτικής και οποιαδήποτε άλλη άποψη είναι έγκλημα. Αυτό είναι το τραγικό αποτέλεσμα της πολιτικής αυτής τη κυβέρνησης», διαβεβαιώνει η Zoabi, πριν στρέψει για τελευταία φορά τα μάτια της στην τηλεόραση. Η τελευταία ομιλία έχει σχεδόν ολοκληρωθεί. Μπορεί επιτέλους να καθίσει στην αίθουσα της κνεσέτ και να ψηφίσει ενάντια στη δημιουργία ερευνητικής επιτροπής για τις πηγές χρηματοδότησης ισραηλινών οργανισμών ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

*Εκλεγμένη βουλευτή στο Ισραηλινό κοινοβούλιο με το Κόμμα Balad(National Democratic Assembly), το αραβικό κόμμα του Ισραήλ.

Από τη συνέντευξη της Haneen Zoabi στο AIC