Εχθές επισκέφθηκε κλιμάκιο του Ερυθρού Σταυρού (ένας δικηγόρος κι ένας γιατρός) τον Άχμαντ Σααντάτ  στις φυλακές της Νάφχα, μετά από είδηση που διέρρευσε  για επιδείνωση της υγείας του ηγέτη του Λαϊκού Μετώπου, ο οποίος ζει σε απόλυτη απομόνωση για πάνω ενάμιση χρόνο περίπου και βρίσκεται στη 14η ημέρα απεργίας πείνας.

Μετά από την εξέταση από το γιατρό του Ερυθρού Σταυρού, διαπιστώθηκε αφυδάτωση του Άχμαντ σε μεγάλο βαθμό. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης τους, ο Άχμαντ Σααντάτ έκανε εμετό όπου σχεδόν αμέσως  οι ανθρωποφύλακες (φρουροί) τον βούτηξαν και τον μετέφεραν στο κελί της απομόνωσής του και πάλι κι έτσι τερματίστηκε η επίσκεψη πρόωρα.
Όπως με ενημέρωσαν, οι απεργοί χρησιμοποιούσαν αλάτι τις πρώτες μέρες της απεργίας στο νερό για να συντηρηθούν, αλλά οι αρχές της φυλακής τους αφαίρεσε με τη βία το αλάτι με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η υγεία τους νωρίτερα απ' όσο θα άντεχαν φυσιολογικά.

Το βράδυ έφτασε νέα είδηση από την φυλακή ότι ο Άχμαντ έχει χάσει τις αισθήσεις του. Παλαιστίνιοι και Παλαιστίνιοι πολίτες του Ισραήλ ( από το '48) , ακτιβιστές και διάφορες οργανώσεις έκαναν διαμαρτυρία μπροστά στη φυλακή Νάφχα και αυτή τη στιγμή είναι σε εξέλιξη συνεδρίαση συγγενών, αποφυλακισμένων, εκπροσώπων του Ερυθρού Σταυρού, αλληλέγγυων και άλλων αρμόδιων φορέων της Παλαιστινιακής Αρχής, στο χώρο του Ερυθρού Σταυρού στη Ραμάλα όπου συζητάνε για την κλιμάκωση των περαιτέρω ενεργειών τους.

Από τις 27 Σεπτέμβρη συνεχίζεται η απεργία πείνας των παλαιστίνιων φυλακισμένων στα κολαστήρια των Σιωνιστών. Η απεργία ξεκίνησε από μέλη του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΛΜΑΠ), μετά την έξαρση των πειθαρχικών μέτρων που επέβαλε η ισραηλινή υπηρεσία φυλακών. Κύρια αιτήματα των απεργών πείνας είναι ο τερματισμός της πάνω από δύο χρόνια απομόνωσης του ηγέτη του ΛΜΑΠ, Αχμάντ Σααντάτ και του καθεστώτος απομόνωσης που επιβάλλεται σε πολλούς κρατούμενους,  το σταμάτημα των εξευτελισμών των συγγενών τους στα επισκεπτήρια και στα μπλόκα και των ίδιων των φυλακισμένων κατά τη μεταφορά τους από και προς τις φυλακές, καθώς και ο τερματισμός της στέρησης των επισκεπτηρίων σε πολλούς κρατούμενους.

Εκτοτε, εκατοντάδες άλλοι φυλακισμένοι (από άλλες παρατάξεις) ενώθηκαν στην απεργία πείνας. Για να σπάσουν την απεργία πείνας οι δήμιοι των φυλακών στερούν το αλάτι από τους απεργούς, οδηγούν δεκάδες σε απομόνωση,  αποκλείουν κάθε επικοινωνία των απεργών μεταξύ τους και αρκετές φορές τους εξαναγκάζουν να δεχτούν ιατρική παρακολούθηση. Χώρια βέβαια τα ψυχικά και σωματικά βασανιστήρια στα οποία πρωτοστατούν καθημερινά οι δεσμώτες τους για να τους κάμψουν το ηθικό, εισβάλλοντας αφηνιασμένοι κάθε τρεις και λίγο στα κελιά. Μάταια, όμως, οι παλαιστίνιοι πολιτικοί κρατούμενοι συνεχίζουν ακλόνητοι τον αγώνα τους. Καιρός να δείξουμε και μεις στην Ελλάδα έμπρακτα την αλληλεγγύη μας στον αγώνα τους.

Ηδη σε μια σειρά από πόλεις στην Ευρώπη, στο Δουβλίνο, το Παρίσι κινήσεις αλληλεγγύης στους παλαιστίνιους πολιτικούς κρατούμενους προέβησαν σε διαμαρτυρίες έξω από τις ισραηλινές πρεσβείες και κάποιοι άρχισαν συμβολικά απεργία πείνας. Την ερχόμενη Τετάρτη στις 12 Οκτωβρίου οι εργαζόμενοι στη Δυτική Οχθη και τη Γάζα κατεβαίνουν σε γενική απεργία προς στήριξη του αγώνα των πολιτικών κρατούμενων.

Ο παλαιστίνιος υπουργός φυλακισμένων, Ίσα Κάρακ, δήλωσε το Σάββατο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ειδησεογραφικού πρακτορείου Μααν, ότι οι Παλαιστίνιοι φυλακισμένοι σε Ισραηλινές φυλακές συνεχίζουν την απεργία πείνας για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους παρά το γεγονός ότι το Ισραήλ κλιμακώνει τις παραβιάσεις εναντίον τους, προκειμένου να σπάσει την απεργία. Ο Κάρακ πρόσθεσε ότι η Διοίκηση των φυλακών ισχυρίζεται ότι διαπραγματεύεται με τους φυλακισμένους και ότι ακούει τα αιτήματα τους, αλλά ο βασικός τους στόχος είναι να καθυστερήσει όσο το δυνατόν περισσότερο να λάβει σοβαρά υπ’ όψη, τις εύλογες απαιτήσεις τους.

Οι υπουργικές δηλώσεις έγιναν κατά την διάρκεια επίσκεψης σε μια κατασκήνωση αλληλεγγύης στο στρατόπεδο προσφύγων Ντουχέισα στην Βηθλεέμ, όπου μερικοί κάτοικοι κάνουν απεργία πείνας αλληλεγγύης στους φυλακισμένους.

Ο Κάρακ δήλωσε ότι η Διοίκηση των φυλακών του Ισραήλ βασανίζει ψυχικά και σωματικά τους φυλακισμένους, στέλνοντάς τους κατά δεκάδες στην απομόνωση ενώ τους απαγορεύει ακόμα και τα πλαστικά ποτήρια με αλατόνερο στα κελιά τους. Δήλωσε επίσης ότι οι φυλακισμένοι στην φυλακή Ασκαλάν άρχισαν να μποϊκοτάρουν την κλινική της φυλακής εξαιτίας της σκληρής αντιμετώπισης που αντιμετωπίζουν εκεί αναζητώντας περίθαλψη ενώ οι δεσμοφύλακες τους εξαναγκάζουν με την βία να δεχτούν ιατρική παρακολούθηση.

Όλες οι δίοδοι επικοινωνίας με τους φυλακισμένους έχουν μπλοκαριστεί, οι επισκέψεις έχουν ακυρωθεί, τα ραδιόφωνα και οι τηλεοράσεις έχουν κατασχεθεί ενώ απαγορεύεται και οι επαφή των φυλακισμένων που βρίσκονται σε διαφορετικές πτέρυγες. Ο υπουργός είπε ότι τέσσερις από τους φυλακισμένους στην Ασκαλάν που έχουν σταλεί στην απομόνωση, αντιμετωπίζουν μεγάλη επιδείνωση της υγείας τους.

Επίσης η Διοίκηση έστειλε στην απομόνωση 65 φυλακισμένους στην φυλακή Οχάλι Κιντάρ, βάζοντάς τους ανά τέσσερις σε μικροσκοπικά κελιά ενώ κατάσχεσε τα ρολόγια τους για να τους κρατάει σε σύγχυση.
Οι 53 φυλακισμένοι στις φυλακές Σάτα, δέχονται συνεχώς επιθέσεις και ψυχολογικό πόλεμο από την Διοίκηση και τους δεσμοφύλακες.

Στις φυλακές Οφέρ, η διοίκηση έβαλε 12 απεργούς στην απομόνωση μετά από επίθεση και βιαιοπραγίες σε βάρος τους.
Ο Κάρακ κάλεσε των Ερυθρό Σταυρό να δράσει γρήγορα και να επισκεφτεί τους φυλακισμένους ενώ προειδοποίησε για πιθανή ανθρωπιστική κρίση στις ισραηλινές φυλακές και κέντρα κράτησης.

Δήλωσε επίσης ότι όλες δράσεις και διαδηλώσεις αλληλεγγύης στους απεργούς στην Παλαιστίνη και την εξορία θα συνεχιστούν και θα κλιμακωθούν μέχρι το Ισραήλ να υπακούσει στην διεθνή  νομοθεσία και να ξεκινήσει να αντιμετωπίζει τους φυλακισμένους σύμφωνα με τις διεθνείς συνθήκες συμπεριλαμβανομένης και της 4ης Συνθήκης της Γενεύης.

Η μεγάλη εξέγερση του αιγυπτιακού λαού που οδήγησε στην πτώση του καθεστώτος Μουμπάρακ, συγκλόνισε την ευρύτερη περιοχή, και έστειλε μηνύματα με πολλαπλούς αποδέκτες ακόμη και στις χώρες της «προηγμένης» Δύσης. Επιπλέον, τροφοδότησε περαιτέρω τα (ούτως ή άλλως ισχυρά) αντισιωνιστικά και φιλοπαλαιστινιακά αισθήματα του πληθυσμού. Μολονότι το νέο αιγυπτιακό καθεστώς αναπροσάρμοσε τη δημαγωγία του όσον αφορά τις σχέσεις του με το Ισραήλ, υποσχόμενο «καλύτερες μέρες» για τους παλαιστίνιους και «χειρότερες» για το Ισραήλ, μια κορυφαία μαχητική εκδήλωση του αιγυπτιακού λαού  έκανε θρύψαλα την νέα προσωπείο της εξουσίας.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του τρέχοντος έτους έλαβαν χώρα πολλές μαζικές διαδηλώσεις εναντίον του Ισραήλ. Η τελευταία ακολουθία γεγονότων ξεκίνησε στις 18 Αυγούστου. Ένοπλοι μαχητές εισέβαλαν από τη χερσόνησο του Σινά στην ισραηλινή μεθόριο και εκτέλεσαν 8 ισραηλινούς στρατιώτες. Ακολούθησε «αντιτρομοκρατική» επιχείρηση του σιωνιστικού στρατού σε αιγυπτιακό έδαφος με αποτέλεσμα το θάνατο 3 αιγύπτιων στρατιωτών.

Στις 9 Σεπτεμβρίου χιλιάδες διαδηλωτές που προηγουμένως συμμετείχαν σε αντικαθεστωτική συγκέντρωση στην πλατεία Ταχρίρ, κατευθύνθηκαν μετά από πορεία  κάποιων χιλιομέτρων στην πρεσβεία του Ισραήλ. Με σφυριά και άλλα οικοδομικά εργαλεία καθώς και ένα πολιορκητικό κριό κατέστρεψαν τμήμα του τσιμεντένιου τοίχους που έχτισε το καθεστώς για να προστατέψει την πρεσβεία. Εισέβαλλαν σε αυτή και έτρεψαν σε φυγή τον ισραηλινό πρεσβευτή μαζί με 85 μέλη της διπλωματικής αποστολής και των οικογενειών τους κάτω από την συνοδεία αιγυπτίων κομάντος. Επίσης, κατέσχεσαν έγγραφα της πρεσβείας, αρκετά από τα οποία είχαν χαρακτηρισμένα ως «απόρρητα», και στη συνέχεια τα αναπαρήγαγαν και τα δημοσιοποίησαν.

Οι δυνάμεις καταστολής του αιγυπτιακού καθεστώτος έσπευσαν προς αποκατάσταση της.. τάξης. Το καθεστώς, δηλαδή ο στρατός, ενεργοποίησε αμέσως «τον νόμο έκτακτης ανάγκης», ενώ οι αστυνομικές δυνάμεις έκαναν εκτεταμένη χρήση χημικών αλλά και  πραγματικών πυρών, με τελικό απολογισμό μετά από ώρες οδομαχιών 3 νεκρούς διαδηλωτές, πάνω από 1000 τραυματίες και πάνω από 100 συλληφθέντες οι οποίοι πρόκειται να περάσουν από στρατοδικεία.

Η ισραηλινή κυβέρνηση δια στόματος Νετανιάχου απέφυγε συνειδητά να οξύνει περισσότερο την όλη κατάσταση. Ενώ λίγες μέρες πριν είχε δηλώσει τη «θλίψη» της για τους νεκρούς αιγύπτιους στρατιώτες, παρουσιάστηκε ξανά ιδιαίτερα συγκρατημένη και ζήτησε να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για τη διατήρηση των καλών σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Την ίδια στιγμή οι βασικές πολιτικές δυνάμεις της Αιγύπτου συμπεριλαμβανομένων των κύριων δυνάμεων της αντιπολίτευσης, όπως οι αδελφοί μουσουλμάνοι, στο σύνολό τους  καταδίκασαν ευθέως την εισβολή των διαδηλωτών στην πρεσβεία. Καταδικαστικές ανακοινώσεις εξέδωσαν μέσω εκπροσώπων τους οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, της Μεγάλης Βρετανίας, του Καναδά, της Γερμανίας αλλά και του Μπαχρέιν.

Το τελευταίο αυτό γεγονός έχει κατά τη γνώμη  μας ιδιαίτερη αξία, γιατί δείχνει καθαρά ότι ο αγώνας του παλαιστινιακού λαού για ανεξαρτησία και ελευθερία δεν μπορεί να βασιστεί στην προσπάθεια εξασφάλισης υποστήριξης από διακρατικούς οργανισμούς ή  κυβερνήσεις και θεσμούς. Γιατί όσο κι αν όλοι αυτοί αναγκάζονται κατά καιρούς να ψελλίζουν κάποιες λεξούλες ανθρωπιστικής δήθεν υποστήριξης στον παλαιστινιακό λαό, βοηθούν πολύπλευρα τη σιωνιστική οντότητα τόσο οικονομικά όσο και διπλωματικά από τη στιγμή της ίδρυσής της. Παράλληλα, δε χάνουν ευκαιρία να συκοφαντούν και να χαρακτηρίζουν «τρομοκρατία» τον δίκαιο και με τεράστιο κόστος  αγώνα που διεξάγουν οι οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης, καθώς και τις μαχητικές και ουσιαστικές κινήσεις αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό.

Εξίσου μεγάλη σημασία έχει και το γεγονός ότι όπως είχε συμβεί και στο Λίβανο το 2006, μια ένοπλη επίθεση από αιγυπτιακό έδαφος αυτή τη φορά όχι μόνο δεν αποξένωσε την αντίσταση στα μάτια του αιγυπτιακού λαού αλλά αντίθετα έστρεψε το μένος του ενάντια στο κράτος-χωροφύλακα του δυτικού ιμπεριαλισμού στην περιοχή. Τα γεγονότα που ακολούθησαν κατέδειξαν ότι μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού αντιμετωπίζει το Ισραήλ σαν αυτό που πραγματικά είναι: μια μιλιταριστική, ρατσιστική οντότητα η οποία εδώ και πάνω από 60 χρόνια επιδίδεται στην και κατοχή και υφαρπαγή της παλαιστινιακής γης και σε συστηματική γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού.

Τέλος, χαρακτηριστική είναι και η στάση της ισραηλινής κυβέρνησης απέναντι στα γεγονότα, δείχνοντας ότι στην περίπτωση αυτή βρίσκεται κυριολεκτικά με την πλάτη στον τοίχο. Γιατί τρέμει στην κυριολεξία μια αγωνιστική συμπαράταξη των υπόλοιπων αραβικών εργαζόμενων μαζών με την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Μια τέτοια συμπαράταξη ήταν που οδήγησε σε ταπεινωτική ήττα την υπερσύγχρονη στρατιωτική μηχανή της στο Λίβανο, λίγα χρόνια πριν. Ο φόβος της για μια επανάληψη των γεγονότων εκείνης της περιόδου κάποια στιγμή στο κοντινό μέλλον είναι ορατός, ιδιαίτερα τώρα που η ευρύτερη περιοχή αποτελεί ένα καζάνι που όχι απλά βράζει αλλά έχει ήδη τιναχτεί στον αέρα.